×
AdBlock gedetecteerd!

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op onze website. Dit vinden wij jammer, want de artikelen op onze website zijn mede dankzij deze advertenties gratis te lezen en bekijken. Wil jij een uitzondering maken voor onze website of meer lezen over de wijze waarop wij met advertenties omgaan? Klik dan hier.

Even over… De Oranje Leeuwinnen

Even over… De Oranje Leeuwinnen

Column Patty Brard

09.08.2017 -

Als legendarische voetballers als Ruud Gullit en Nigel de Jong hun respect tonen op social media voor het Nederlandse dames (ik blijf het gewoon wel zeggen)-elftal, dan kan je er gerust vanuit gaan dat er iets ontzettend goed is gegaan bij de Europese kampioenschappen vrouwenvoetbal. Miljoenen mensen genoten van de finale tegen Denemarken, het was tot op de laatste minuut bloedstollend spannend. Ik ken de meiden niet allemaal bij naam, maar ik red het juichen ook vaak met: ’Speel de bal naar die blonde paardenstaart!’


De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ook ik niet meteen gegrepen was door het damesvoetbal. Maar langzaam maar zeker werd ook ik door de gekte rond de Leeuwinnen meegesleept. Ze doen het ook zo goed! En laten alle zuurpruimen nou maar blijven analyseren en zeggen dat het nergens op lijkt, ik vind het fantastisch dat deze dames binnen de fysieke mogelijkheden doen wat ze doen en er 90 minuten lang vol voor gaan. Ik vond de tweet van Mariska Bauer ook allesomvattend: ’22 borsten doen het beter dan 11 worsten!’

De halve finale tegen Engeland (3-0) was al een festijn, daar bleven de meiden na de overwinning maar dansen en springen en daar werd heel Nederland vrolijk van. Dus hadden we op de zondag van de finale een ouderwetse voetbal-bbq middag bij ons thuis met vrienden, gin tonics, kinderen in het zwembad, televisie aan en ouderwets blèren voor een Oranje elftal. Hier en daar hoorde ik nog wat gesputter over techniek en vrouwen, ook op mijn bank, maar met zo’n fantastisch eindresultaat ebte het laatste gemok langzaam weg. Even voelde het bij ons thuis in Ibiza weer als bij het mannen-WK voetbal in 2010. De Nederlandse vlag hing toen ook op ons huis te wapperen. Met maar één verschil: dit keer is er wel een beker binnen gehengeld! In 2010 liep het toch minder lekker hier als Nederlander op het Spaanse Ibiza. Uitgelachen werd je omdat we die finale destijds niet konden winnen. Ik maak een diepe buiging voor onze Oranje Leeuwinnen en hun coach Sarina Wiegman. Een half jaar geleden nam zij het stokje over van Arjan van der Laan en wat heeft zij het goed gedaan. Zo bescheiden, zo lief, maar zó ferm en gefocust. Eerlijk is eerlijk dames, jullie hebben ons wakker geschud, zoveel ballen hebben onze mannen al in tijden niet getoond op het veld!

 

 

Heb je zelf een vraag voor Patty?

Reacties