Catherine Keyl haalt uit naar Melania Trump

Tekst: Evelien Berkemeijer

29/04/2026

Catherine Keyl laat in haar column voor VROUW weinig heel van Melania Trump. De columniste vraagt zich hardop af wat mensen nou eigenlijk van haar weten.

Volgens Catherine Keyl blijft Melania opvallend ongrijpbaar. ‘Wat weten we nou eigenlijk van haar?’ schrijft ze. Even later voegt ze daaraan toe: ‘Weten we iets van haar opvattingen of meningen? Nee, eigenlijk niet.’

Lees ook: Catherine Keyl: ‘Verlies zus dringt nu pas door’

Weinig eigen geluid

Catherine vindt dat Melania ook als presidentsvrouw weinig van zichzelf heeft laten zien. Ze haalt daarbij een opvallend moment uit het verleden aan: ‘Toen ze begon als presidentsvrouw kopieerde ze gewoon de toespraak van Michele Obama.’ Daarmee lijkt de columniste duidelijk te maken dat Melania volgens haar ook toen geen eigen verhaal deelde.

Tekst gaat verder onder video.

Grap van Jimmy Kimmel

Aanleiding voor de kritiek is de ophef rond Jimmy Kimmel. De Amerikaanse talkshowhost maakte volgens Catherine een flauwe grap toen hij zich voordeed als presentator van het beroemde Correspondants Dinner Gala. Hij zei: ‘Onze first Lady is hier natuurlijk ook. Kijk haar eens, hoe mooi, mevrouw Trump, u straalt als een aanstaande weduwe.’ Catherine noemt het ‘een beetje voor de hand liggende grap bij een man van 79’ en merkt daarbij op dat ‘de aanslag was toen nog niet gepleegd.’

Lees ook: Jimmy Kimmel verdedigt grap over Melania Trump: ‘Geen oproep tot moord’

Geen relativeringsgevoel

Melania zou na de grap hebben gevonden dat Jimmy ontslagen moet worden. Catherine begrijpt daar weinig van en vraagt zich af: ‘Is er dan geen enkel relativeringsgevoel meer in het Witte Huis? Kun je dan niet één keer denken: stomme presentator met z’n shit grap, ik vind het niet de moeite waard?’

Angst om iets te zeggen

Volgens Catherine komen de beste stand-up comedians juist uit Amerika, omdat ze vaak tot het randje durfden te gaan. Ze vindt de huidige sfeer zorgelijk en trekt een stevige vergelijking: ‘Dat angstige, dat je moet nadenken over wat je zegt, omdat het de heerser niet bevalt, herinner ik me maar al te goed van de Oostbloklanden indertijd en ook van Rusland nu.’