Leo Alkemade eert zijn vader met film Champagne over gemiste laatste reis

Tekst: Evelien Berkemeijer

20/01/2026

Acteur en schrijver Leo Alkemade maakte de film Champagne als eerbetoon aan zijn vader. In de winterspecial van Casa Di Beau vertelt hij hoe hun gedeelde liefde voor champagne uitgroeide tot de kern van zijn nieuwe film. De geplande laatste reis samen ging niet door en het scenario werd de reis die ze nooit konden maken.

In Casa Di Beau raakt Leo Alkemade zichtbaar enthousiast wanneer presentator Beau van Erven Dorens een bijzondere fles ontkurkt. Het dorp van herkomst, de smaak: Leo weet er alles van. Die passie, zegt hij, kreeg hij van thuis mee: ‘Mijn vader heeft mij bourgondisch opgevoed’, vertelt de acteur.

Lees ook: Leo Alkemade: ‘Iedereen weet tegenwoordig wat een tatta is’

Champagne als familiestokpaardje

Leo schetst hoe zijn vader, ondanks tegenslag in gezondheid en carrière, levenslust koesterde in kleine rituelen. Uiteindelijk ging hij pillen bezorgen bij de apotheek waar Leo’s vrouw werkte. ‘Dat was mooi, want dat busje zette hij dan bij mij op de stoep om elf uur ’s ochtends. Dan zei ik: ‘Pa, wil je koffie?’ en dan zei hij: ‘Zullen we een glaasje champagne drinken?’.’ Leo stemde altijd in. Na dat ene glaasje reed zijn vader weer verder.

Tekst gaat verder onder trailer.

De reis die film werd

Beau en Leo proosten op film Champagne, het project dat ontstond uit een belofte die niet kon worden ingelost. ‘Mijn vader had kanker en vlak voor hij stierf, hadden we eigenlijk afgesproken: we gaan nog één keer naar de Champagne, naar die streek, omdat die zo mooi is. Dan gaan we wat verse kopen die we nog kunnen drinken in de dagen die we nog hebben samen.’ De dag van vertrek bleek vader te zwak. Drie à vier weken later overleed hij. Op vaders aansporing ging Leo alleen en schreef hij de reis die het had moeten zijn. Hij is trots op het resultaat, dat vanaf maart te zien zal zijn: ‘Ik wilde een hele saaie film maken over twee mannen die elkaar eigenlijk niks meer te vertellen hebben, omdat ze elkaar altijd alles al tegen elkaar gezegd hebben.’ Wat restte om te bespreken, vroeg Leo zich af, de wederzijdse trots en liefde waren helder.

Warm nest als kompas

Naast de reisverhalen tekent Leo het thuisfront: weinig budget, grootse beleving. Ouders die het gezin veilig en rijk aan gevoel lieten opgroeien, met een deur die altijd openstond. ‘Toen ik zestien was en ik kwam bezopen thuis, dan kwam mijn vader uit bed om eieren te bakken. En mijn moeder kwam er ook nog even bij zitten. Zo’n warm nest en dat is zo’n mooi voorbeeld voor de vader die ik wil zijn voor mijn kinderen.’ Champagne is daarmee niet alleen een film; het is een dankbetuiging aan een opvoeding waarin liefde, trots en kleine rituelen het verschil maakten.

FOTO: ANP