Angela de Jong bekijkt Een Vergetelijk Mooie Reis met eigen vader in achterhoofd

Tekst: Evelien Berkemeijer

02/04/2026

Angela de Jong is diep geraakt door Een Vergetelijk Mooie Reis, het programma waarin Paul de Leeuw meereist met bewoners van een woonzorgcentrum, hun families en zorgmedewerkers.

De groep vertrekt naar het Spaanse Benidorm voor een vakantieweek die allesbehalve vanzelfsprekend is. Over Een Vergetelijk Mooie Reis lopen de meningen uiteen, maar Angela de Jong is uitgesproken lovend. In haar column noemt ze het zelfs ‘misschien wel het belangrijkste programma dat er momenteel op tv te zien is.’

Lees ook: Johan Derksen reageert op Hélène Hendriks en Paul de Leeuw

Diagnose

Tijdens het kijken moet Angela terugdenken aan de periode waarin haar eigen vader de diagnose dementie kreeg. Ze schrijft: ‘Wie het krijgt, moet het min of meer zelf uitzoeken, is mijn ervaring. ‘Uw vader heeft vasculaire dementie, de levensverwachting is vijf jaar, de huisarts zal een casemanager regelen’, kregen wij van de geriater te horen. Ze voegde er nog net geen ‘veel succes’ aan toe. Toen stonden we weer buiten.’

Wat nog wél kan

Angela ziet in Een Vergetelijk Mooie Reis iets waardevols terug: de zoektocht naar wat er ondanks alles nog mogelijk is. Ze erkent dat er ‘het beste van maken’ niet makkelijk is, maar juist dat ziet ze gebeuren in het programma. ‘De bewoners herinneren het zich misschien een week later niet meer, maar hun familie wel. En daarbij: het gaat om het nu.’ Tegelijkertijd zijn er ook serieuze gesprekken, maar altijd gevolgd door plezier.

Herkenning

Wanneer haar man opmerkt dat een van de deelnemers hem aan haar vader doet denken, begrijpt Angela meteen wat hij bedoelt. ‘Zijn postuur, zijn manier van bewegen, hoe hij reageerde. Het is kennelijk wat je onbewust doet tijdens het kijken, als je de ziekte van dichtbij hebt meegemaakt: speuren of je bij iemand iets bekends ziet’, schrijft ze. Aan het einde blijft vooral één herinnering hangen: ‘In gedachten zag ik mijn eigen vader weer in zee staan. Voor de laatste keer, al wisten we dat toen nog niet. De herinnering brengt hem niet terug. Het maakte de laatste periode van zijn ziekte niet makkelijker. Maar de wetenschap dat hij nog genoten heeft, troost wél.’