Dame Judi Dench: ‘Ik kan niet meer acteren, geen film meer maken en niet meer lezen’

Tekst: Evelien Berkemeijer

22/10/2026

Dame Judi Dench vertelt openhartig over de gevolgen van haar verslechterde gezichtsvermogen. De 91-jarige actrice zegt dat ze door haar oogaandoening niet meer kan acteren, geen films meer kan maken en niet meer kan lezen.

Bij Judi Dench werd in 2012 leeftijdsgebonden maculadegeneratie vastgesteld, een aandoening die haar zicht aantast. In het programma Today op BBC Radio 4 vertelde de Oscarwinnares hoe groot de invloed daarvan inmiddels is op haar werk en dagelijks leven. ‘Ik kan niet meer op het podium staan. Ik kan geen toneelstuk meer spelen. Ik kan geen film meer maken. Ik kan niet meer lezen.’

Lees ook Judi Dench heeft oogziekte: ‘Ik kan niet meer zien’

‘Ik kan geen film meer maken’

Het gezichtsverlies maakt het voor Judi zeer moeilijk om gezichten te herkennen. Daardoor ontstaan soms ongemakkelijke situaties. Ze vertelde dat ze weleens op de verkeerde persoon afstapt ‘en ze bijna een knuffel geeft’ voordat ze ontdekt dat ze zich heeft vergist. Ook op filmsets heeft de actrice eerder verteld dat ze moeite heeft met zien en dat het leren van scripts lastig is geworden.

Toen Judi werd gevraagd naar ouder worden, reageerde ze kort. ‘Er valt helemaal niets over te zeggen. Ik denk er niet veel over na.’ Ondanks haar verslechterende zicht blijft ze in het openbaar verschijnen. Radio speelt daarbij een belangrijke rol in haar leven. ‘De radio is altijd belangrijk voor me geweest.’

Bijzondere ontmoeting met Sidney Poitier

Tijdens het gesprek keek Judi ook terug op een ontmoeting met Sidney Poitier. Ze speelde destijds in Amy’s View in New York toen de Amerikaanse acteur na een voorstelling backstage langskwam. Judi zei dat het voelde alsof ze in een windtunnel stond toen hij binnenkwam. ‘Het was opwindend.’ Op de vraag wat ze tegen hem had gezegd, antwoordde ze: ‘Niet veel, een beetje een open mond. Zo charmant. Heel lang.’

Liefde voor Shakespeare

Ook haar liefde voor Shakespeare kwam ter sprake. Judi vertelde dat die belangstelling ontstond toen ze op negenjarige leeftijd haar broer koning Duncan zag spelen in Macbeth. ‘Hij kwam op en zei: “Wat voor een verdomde man is dat?” Ik dacht: “Oh mijn God, dit is voor mij”. Hij zei “verdomd”, hoorde je dat?’ Ook de sonnetten van Shakespeare betekenen veel voor haar. ‘Ik ben er gewoon gek op.’ Over het ritme ervan zei ze: ‘Het is het ritme ervan. Het is het ritme van je hart,’ waarna ze eraan toevoegde dat Shakespeare volgens haar eenvoudig wist samen te vatten hoe mensen zich over allerlei zaken voelen.