Column: Amalia’s grote liefde

Tekst: Rick Evers

26/07/2026

Deze column komt uit Weekend editie 30.

Je hebt mensen die na één vervelende ervaring nooit meer hetzelfde doen. Een flinke val op de ski’s en de wintersport wordt ingeruild voor een zonnig strand. Een ongeluk op de motor en de helm verdwijnt voorgoed naar zolder. En dan heb je paardenmensen. Die stappen, hoe hard ze ook vallen, vroeg of laat gewoon weer in het zadel. Prinses Amalia behoort duidelijk tot die laatste categorie. Toen de Prinses van Oranje in juni 2022 van haar paard viel, schrok heel Nederland. Terwijl niemand oplette, zag ik koningin Máxima tijdens een evenement gestrest weglopen. Achteraf weten we allemaal waarom. Amalia brak haar bovenarm en moest geopereerd worden. Pas later werd duidelijk dat het veel erger had kunnen aflopen. Ze had haar nek kunnen breken na een lancering van haar paard, zo blijkt. Het was een ongeluk dat haar leven in één klap had kunnen veranderen.

Voor veel mensen zou zo’n ervaring voldoende zijn geweest om het paard voorgoed vaarwel te zeggen. Niet voor Amalia. Wie de prinses de afgelopen jaren een beetje heeft gevolgd, ziet dat haar liefde voor paarden alleen maar zichtbaarder is geworden. Natuurlijk wist iedereen al dat ze als kind reed. Dat hoort bijna bij de opvoeding binnen de koninklijke familie. Maar voor haar is het veel meer dan een jeugdhobby. Het is een passie die ze, ondanks alles, is blijven koesteren. Dat werd onlangs weer duidelijk tijdens CHIO Rotterdam. Zonder officiële aankondiging verscheen Amalia daar samen met haar grootmoeder, prinses Beatrix. Twee generaties Oranjes die zichtbaar genoten van de paardensport. Geen verplicht nummer voor de camera’s, maar een bezoek dat vooral de indruk wekte dat ze er simpelweg graag wilden zijn. Juist dat onverwachte maakte het zo leuk. Het liet zien dat de liefde voor paarden binnen de familie van generatie op generatie wordt doorgegeven.

En alsof dat nog niet genoeg was, onderbreekt Amalia deze zomer zelfs haar vakantie om aanwezig te zijn bij misschien wel het meest prestigieuze hippische concours ter wereld. Want vakantie is voor iemand van 22 kostbaar. Ze gaat naar de Wereldruiterspelen in Aken. De stallen van het Britse en Deense Hof presenteren zich er ook, net als het Koninklijk Staldepartement, waar Amalia kind aan huis is. Ze nemen onder meer de historische Crème Calèche mee. De elegante koets komt zelden naar buiten, maar behoort tot de mooiste ceremoniële rijtuigen van het Nederlandse koningshuis. Amalia heeft al verklapt dat ze die maar al te graag op haar eigen trouwdag zou willen gebruiken. Of dat ooit daadwerkelijk gebeurt, zal de toekomst moeten uitwijzen. Maar alleen al het idee zegt iets over haar waardering voor tradities. Niet omdat ze daartoe verplicht is, maar omdat ze de geschiedenis van haar familie zichtbaar wil voortzetten.

Het fijne aan Amalia’s rol, waarin ze tot nu toe nauwelijks verplichtingen heeft, is dat ze nog kan kiezen. Ze profileert zich als een jonge vrouw die haar eigen interesses durft te laten zien. De één verzamelt kunst, de ander leeft voor muziek of voetbal. Bij Amalia zijn het de paarden die telkens weer terugkomen. Wie ooit in een stal is geweest, weet dat paardenliefhebbers een bijzondere band met hun dieren hebben. Het is geen sport die je even beoefent op zaterdagmiddag. Het is een levensstijl. Vroeg opstaan, uren verzorgen, trainen, teleurstellingen incasseren en vooral ontzettend veel geduld hebben. Misschien zijn dat wel eigenschappen die later ook goed van pas komen als koningin.

Na haar ongeluk had niemand het vreemd gevonden als Amalia haar rijlaarzen definitief had opgeborgen. Niemand had het haar kwalijk genomen als ze had besloten dat de risico’s simpelweg te groot waren. Juist daarom spreekt het aan dat ze die keuze niet maakte. Niet uit roekeloosheid, maar uit liefde voor de paardensport. Sommige liefdes verdwijnen nooit.

Bestel je Weekend met meer royaltynieuws hier en lees hier meer columns van Rick Evers.