Column: Van 0 naar 13 in 2 dagen
19/04/2026
Het koningshuis volgen is soms rennen en vaak letterlijk stilstaan. Vorige week maakte ik het weer mee. Ik reisde naar de VS voor het werkbezoek van het koningspaar aan de staten Pennsylvania en Florida. En, o ja, een tussenstop in Washington. In een zaaltje in Philadelphia was er voor de pers een briefing van de Rijksvoorlichtingsdienst voorafgaand aan het driedaagse bezoek, maar die bijeenkomst werd inderhaast afgerond, omdat we als de wiedeweerga weg moesten. Busjes in, naar de luchthaven, want koning Willem-Alexander en koningin Máxima zouden wat eerder dan gepland landen.
Maar toen we eenmaal op de luchthaven waren, de apparatuur van iedereen al was goedgekeurd en de snuffelhond al lang en breed terug in zijn hok was gezet, ging ik toch eens kijken. Waar hangt het regeringsvliegtuig eigenlijk uit? Volgens een website die het bewuste vliegtuig live in de gaten houdt, zou het een snelheid van 0 knopen maken en op een hoogte zijn van 0 voet. Oftewel: de trouwe staatsboeing stond nog gewoon aan de grond in Washington, waar het koninklijk paar de dagen ervoor had doorgebracht vanwege de Bilderbergconferentie. Alle haast bleek dus voor niets en het werd nog anderhalf uur duimen draaien in het lentezonnetje. Tot we pas letterlijk een minuut voor de landing toestemming kregen om de landingsbaan te betreden, zodat het voor cameramensen en fotografen alsnog stressen werd voor het juiste plaatje.
Het is een week van uitersten. Van een intensief driedaags werkbezoek, dat niet te combineren valt met een grootse ceremonie in Middelburg, waar de Oekraïense president Zelensky wordt geëerd met de prestigieuze Four Freedoms Awards. Op basis van de waarden van de vier vrijheden – van mening, geloof, vrijwaring van gebrek en vrees – zoals president Franklin D. Roosevelt ze ooit formuleerde, worden om het jaar in New York en Middelburg de prijzen uitgereikt. Nu dus aan Zelensky, symbolisch ook aan het Oekraïense volk. Koningin Máxima kan er anders dan gebruikelijk dit keer niet bij zijn, omdat zij na het bezoek aan Florida terugvliegt naar Washington voor de jaarlijkse Spring Meetings voor haar VN-functie. Jammer, maar begrijpelijk.
Toch verwacht ik dat Máxima niet de aandacht zal laten afleiden van Zelensky. Haar bezoek vindt grotendeels achter gesloten deuren plaats. Iets anders gaat dat ongetwijfeld wél doen. Prinses Amalia gaat twee dagen lang op werkbezoek in Amsterdam om te spreken met talloze inwoners, uit talloze sectoren, over cultuur, wonen, verbinding en andere zaken die spelen. Van Zuid-Oost tot de Wallen, inclusief nachtelijk meelopen bij de politie. Ik denk vooral: moest dit echt nú gepland worden? Had niet íémand moeten zeggen: goed plan, maar niet op deze dagen? Vanuit de Amsterdamse hoek hoor ik bovendien: ze woont er inmiddels al een aantal jaren, heeft ze hier al die tijd geen moment voor kunnen vinden?
Verspreid over die jaren, in plaats van wat het nu lijkt: lange halen, snel thuis. Van nul werkbezoeken in een jaar, complete stilstand, in sneltreinvaart dertien afspraken in twee dagen. Met als conclusie: kijk, Amalia is druk aan het werk. Maar geen enkel doel krijgt zo écht de aandacht die het verdient. Nederland zou versteld staan als er plots een documentaire zou komen, waarin te zien zou zijn hoe de prinses zich het afgelopen jaar incognito had ingezet. Waarmee we meer een beeld zouden hebben gekregen van de koningin van de toekomst. Hoe ze zou hebben meegedraaid met de politie. Hoe ze, net als haar oma met majoor Bosshardt deed, incognito zou hebben meegelopen in de rosse buurt. Hoe ze zich zou bekommeren om de problemen in de hoofdstad tijdens gesprekken. Enfin. De koning, de prinses en de RVD kiezen hun eigen manier en moment. In een week van uitersten wordt zo vooral één ding zichtbaar: niet de inhoud, maar hoe die onder druk van de planning naar de achtergrond verdwijnt.
Bestel je Weekend met meer royaltynieuws hier en lees hier meer columns van Rick Evers.
Uit andere media
