Column: De muur van Amalia

Tekst: Rick Evers

07/06/2026

Deze column van Rick Evers komt uit Weekend editie 23.

Prinses Amalia is er intussen wel aan gewend. Sinds haar achttiende doet ze mee aan de persgesprekken bij het fotomoment en ook van een microfoon voor haar neus tijdens Koningsdag kijkt ze niet meer op. Onlangs vertelde ze wel dat het soms ’behoorlijk intimiderend’ is. Haar eerste keer alleen op pad, die natuurlijk heel veel media-aandacht opleverde, maakte dat een bataljon camera’s tegenover haar stond om het bezoek aan Amsterdam vast te leggen.

Sommigen vinden dat we in onze handjes mogen knijpen om hoe vaak we het koningspaar wat kunnen vragen. Want behalve tijdens het fotomoment krijgen we ook bij staatsbezoeken in het buitenland de kans om een vraag te stellen aan Willem-Alexander en Máxima. Maar een echt gesprek wordt het nooit. Doorvragen is er niet bij. En het achterste van de tong lijkt altijd ver weg. Vaker dan andere jaren werd ons de laatste tijd gevraagd of we de vragen vooraf konden indienen. Inderdaad. De vraag, of het onderwerp, geven we via de Rijksvoorlichtingsdienst door. Soms bijna een week van tevoren, ditmaal enkele dagen eerder. Zo kunnen de RVD én de Oranjes zich op het gesprek voorbereiden.

De reden blijkt dat antwoorden die Willem-Alexander, Máxima en hun dochters ons gaven nogal wat tegenvielen. Echt persoonlijk wordt het nooit. Integendeel. Het lijkt wel alsof ze er álles aan doen om er geen enkel gevoel in te liggen. Amalia weet er behendig omheen te praten. Ze heeft zo haar trucjes om quasi-onschuldig vragen te pareren, alsof ze de vraag voor het eerst hoort. Daarom was ik positief verrast over het interview van mijn Belgische collega Wim Dehandschutter met ‘hun’ Amalia. Werd de diploma-uitreiking van onze kroonprinses afgedaan met twee kiekjes, de Belgische pers was meerdere dagen welkom aan de prestigieuze Harvard University om alles mee te krijgen van de afstudeerceremonie van prinses Elisabeth.

Zo veel openheid en spontaniteit had ik niet verwacht van de Belgische koninklijke familie, die toch niet bepaald bekendstaat als de meest joviale onder de royals van de lage landen. Koning Filip, die altijd het onderspit moet delven als hij met Willem-Alexander wordt vergeleken, zei dat het nu tijd was ’om te gaan feesten met Elisabeth.’ Al moest hij daar wel aan toevoegen dat Elisabeth misschien wel vermoeid zou kunnen zijn, omdat ze al zo veel had gefeest. Onze Amalia doet altijd voorkomen alsof feesten iets is dat niet in haar leven voorkomt. Het idee veroorzaakt kortsluiting tussen de persoon Amalia en de parallelle wereld als toekomstige koningin. Toch bestaan er foto’s van haar op haar joviaalst, onder meer tijdens een Duits bierfest.

Terug naar Elisabeth, die in Amerika rake uitspraken deed. Over hoe ze Amerikanen uitlegt wat het principe is van een koningshuis. Over haar verantwoordelijkheidsgevoel. Dat ze niet altijd de ideale student was geweest. Waar de drie A’s geen antwoord op konden geven en Elisabeth wel, was welke levensles zij en haar broers en zus van haar ouders meekregen: ’wees bescheiden en werk hard’. Net als de drie Nederlandse prinsessen had ook Elisabeth kunnen nadenken over de vraag en hoe ze erop zou antwoorden. Waar Willem-Alexander enkele jaren geleden gepikeerd reageerde toen zijn dochter een vraag kreeg over de beperkingen die de rol met zich meebrengt, lijkt prinses Elisabeth er juist het positieve uit te halen: ’Ik zie dat niet als een beperking. Ik ben eigenlijk vrij blij om te weten wat ik de rest van mijn leven ga doen. Veel mensen leven in onzekerheid, ze weten niet waar ze naartoe gaan. Het is ergens mooi om te weten: dit is mijn pad, het leidt daarnaartoe.’ Amalia ’verzoende’ zich op haar veertiende met haar toekomst. Vlak voor haar achttiende vertrouwde ze Claudia de Breij toe dat ze zich ermee verzoend heeft, maar ’m nog niet heeft omarmd. Er is nog een muur waar ze overheen moet. ’Pas achter die muur kan ik dan misschien iets omarmen.’

Bestel je Weekend met meer royaltynieuws hier en lees hier meer columns van Rick Evers.