×
AdBlock gedetecteerd!

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op onze website. Dit vinden wij jammer, want de artikelen op onze website zijn mede dankzij deze advertenties gratis te lezen en bekijken. Wil jij een uitzondering maken voor onze website of meer lezen over de wijze waarop wij met advertenties omgaan? Klik dan hier.
Column Marc van der Linden

Column Marc van der Linden

14.04.2019 -

Het staatsbezoek aan Brunei zal ik om meerdere redenen nooit vergeten. Het Aziatische land, is in tegenstelling tot omliggende landen als Indonesië, Maleisië en Vietnam, geen vakantiebestemming. Het is een eind vliegen en het is er warm en vochtig. Wat ik ervan gezien heb, is het best mooi, hoewel geen Indonesië of Vietnam, al blijft dat natuurlijk een kwestie van smaak. Voor mij was het bezoek onvergetelijk omdat de sultan van Brunei maar weinig staatshoofden ontvangt en we daarom redelijk vrij waren in zijn paleis. Hij gold toen al als een van de rijkste mannen ter wereld en daar was zeker wat van te zien. We liepen langs zijn garage, waarin tientallen peperdure sportauto’s geparkeerd stonden. Maar er was ook veel goedkope kitsch, zoals tl-buizen bij de poorten en plastic palmbomen langs de oprijlaan. Zijn paleis viel op door een verbluffend gebrek aan smaak (althans, naar mijn mening). Het leek meer op een voormalig filiaal van V&D, waarvan de bovenverdiepingen omgetoverd waren tot eet- en verblijfruimtes. De roltrappen en de  flikkerende neonlampen droegen bij aan de warenhuissfeer. Maar goede smaak is niet af te dwingen en moraal en menselijkheid evenmin.

In Brunei werd vorige week dood door steniging voor homoseksuelen als wet ingevoerd. De straf hoort bij een reeks nieuwe wetten die zijn ingevoerd om meer in de pas te lopen bij de islamitische wetgeving. Brunei, waar de sultan heer en meester is, liet in een persbericht weten de wetten in te voeren om ’daden te voorkomen die in strijd zijn met de islamitische leer’. Ook is het doel om mensen ’te onderwijzen, te respecteren en te beschermen’. Dat zijn interessante standpunten, aangezien de sultan dan eens goed naar zijn eigen familie zou moeten kijken. Want daar houdt ook niet iedereen zich aan de islamitische leer, waarin kuisheid een van de belangrijkste geboden is. Zo had de broer van de sultan, Jeffri, daar maling aan. Hij heeft weliswaar drie echtgenotes in Brunei, met in totaal zo’n achttien kinderen, maar had ook vele vriendinnen in diverse steden van de wereld. Hij verzamelde verder pornografische kunst en had een jacht dat hij Tits (tieten) had genoemd. De twee sloepjes die bij die boot hoorden, had hij de naam Nipple 1 (Tepel 1) en Nipple 2 gegeven. En dan was er nog een vrouwelijk familielid van de sultan dat zich regelmatig op de Amsterdamse wallen vermaakte door naar shows in een beroemd sekstheater te gaan. Ze huurde dan de hele zaak af en liet de alcohol – ook verboden voor islamieten – rijkelijk vloeien. Dat was destijds, toen ik er in 2013 was, al algemeen bekend. Naar mijn mening moet de familie van de sultan zelf weten wat ze doet, totdat de sultan ineens het toonbeeld van islamitische moraal begint te worden en er mensenlevens in het spel zijn. Zijn hoge Nederlandse onderscheiding zal (en kan) hem niet meer worden afgepakt. Maar aan de zijde van de Oranjes zullen we hem niet meer zien. Hopelijk…