×
AdBlock gedetecteerd!

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op onze website. Dit vinden wij jammer, want de artikelen op onze website zijn mede dankzij deze advertenties gratis te lezen en bekijken. Wil jij een uitzondering maken voor onze website of meer lezen over de wijze waarop wij met advertenties omgaan? Klik dan hier.
Column Marc van der Linden

Column Marc van der Linden

20.01.2020 -

In de jaren 30 van de vorige eeuw was koningin Elizabeth nog een kind. Het populairste lid van de koninklijke familie, haar oom David, was net koning George V – zijn vader en haar grootvader – opgevolgd onder de naam koning Edward VIII. De Britten waren blij met hem. Hij stond dichter bij het volk dan al zijn voorgangers en had in de jaren daarvoor overal ter wereld vrienden gemaakt. En vriendinnen. Edward was een berucht rokkenjager, maar dat was doorgaans wel iets wat men toen bij koningen vond passen. Dat hij een voorkeur voor getrouwde vrouwen had vond men eigenlijk wel slim. Als zo’n vrouw per ongeluk zwanger zou raken, was ze immers getrouwd en was de baby natúúrlijk gewoon van haar echtgenoot. De meeste getrouwde minnaressen hadden ook met medeweten van hun echtgenoten een verhouding met de jonge en knappe David, zoals hij door iedereen werd genoemd. Daarnaast hadden de meeste echtgenoten in de liberale jaren 30 zelf een minnares en werden ze er niet slechter van dat hun vrouw tot de inner circle van de koning behoorde. Maar toen hij koning was, werd Edward smoorverliefd op Wallis Simpson-Warfield, een tweemaal gescheiden Amerikaanse die ook nog eens 40 jaar was, een leeftijd waarop de kans op het stichten van een gezond gezin in die jaren werd uitgesloten.

Het vervolg is bekend: Edward VIII trad af, de vader van Elizabeth werd koning en zij de beoogde opvolger. Met haar lievelingsoom verbrak ze nagenoeg al het contact. Hoe bizar is het dat de 93-jarige koningin aan het eind van haar leven nog eens een soortgelijke situatie meemaakt. Harry is volgens velen het lievelingskleinkind van de Queen en prins Philip. Ze waren er bij toen hij hoorde dat zijn moeder overleden was. Hij huilde uit in de armen van Elizabeth en prins Philip probeerde Harry en zijn broer William op lange wandelingen, waarbij de twee jongens stil voor zich uitstaarden, in elk geval het gevoel te geven dat hij er altijd voor ze zou zijn. En verdomd, hij is er nog, nog maar anderhalf jaar van zijn honderdste verjaardag af. Toen Harry met zijn legeronderdeel in Afghanistan werd gestationeerd, waren ze even trots als bang. Dat hij de ster werd van het koningshuis had hij zelf verdiend, vonden ze. Toen hij met een gescheiden Amerikaanse actrice aan kwam zetten als zijn grote liefde zullen ze misschien even teruggedacht hebben aan oom David en Wallis. Om daarna samen blij te zijn dat ‘hun’ Harry gewoon zijn hart kon volgen. Voor koningin Elizabeth was 2019 al een moeilijk jaar, met het ongeluk dat haar man veroorzaakte, de Brexit-perikelen, de zorgen om Philip’s gezondheid, de slechte publiciteit rond Meghan en de vermeende ruzie tussen William en Harry. Maar toen Harry tegen zijn grootmoeders advies en verzoek in een persbericht uitstuurde dat hij zijn prominente koninklijke positie (‘senior royal’) niet meer wilde, had ik zo met haar te doen. Soms is heel oud worden helemaal niks.