×
AdBlock gedetecteerd!

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op onze website. Dit vinden wij jammer, want de artikelen op onze website zijn mede dankzij deze advertenties gratis te lezen en bekijken. Wil jij een uitzondering maken voor onze website of meer lezen over de wijze waarop wij met advertenties omgaan? Klik dan hier.

Martine Bijl herkende eigen huis niet meer

30.09.2016 -

Martine Bijl herkende de eerste keer toen ze weer thuiskwam na haar hersenbloeding haar eigen woning niet. Drie maanden na haar hersenbloeding ging de 68-jarige Bijl met haar man, een begeleider en een looprek voor het eerst weer over de drempel van haar eigen huis. Ze wilden kijken waar handgrepen moesten komen. Bijl herkende niets, zegt ze. ‘’Ik durfde niks te zeggen, iedereen was zo blij voor me. Ik had het gevoel dat ik faalde.’’


Martine, op dat moment presentatrice van Heel Holland Bakt, kreeg de hersenbloeding in september 2015. De presentatrice verbleef lange tijd in een revalidatiecentrum. Dat verblijf duurde nog langer doordat ze haar heup brak. Daarnaast kreeg ze een delier, een acute ernstige verwardheid. ‘’Het duurde maar een paar dagen, maar in die tijd heb ik de halve wereld afgereisd, van de ene onherbergzame, vijandige plek naar de andere,'' vertelt ze in het AD.

Haar man lag in een bed naast Bijl, omdat ze er steeds uit wilde kruipen. ‘’Het bed kronkelde zich gifgroen om hem heen en hield hem vast, het kwam regelrecht uit een Harry Potterfilm. Boven mijn hoofd smolten de lampen en dropen op de lakens.''

Dankzij haar echtgenoot mocht de presentatrice in het revalidatiecentrum blijven en hoefde ze niet naar een verpleeghuis. In het restaurant van dat revalidatiecentrum mocht Bijl wel eens de tafels dekken, zegt ze. ''Ik kon er niks van, ik moest alles opnieuw leren. Ik vond het geweldig. Daar sjokte ik als een blije kleuter met het bestek van tafel naar tafel, terwijl ik bij elke lepel dacht: wat is dit en waar dient het in godsnaam voor?’’

Aan het einde van de winter verruilde Bijl het revalidatiecentrum voor haar eigen huis. Toen herkende ze het wel. ‘’Ik hing mijn jas aan de kapstok en huilend van opluchting, schaamte en zelfmedelijden plantte ik mijn dampende overwinningsvlag in de kokosmat, op nog geen twintig centimeter van Berend zijn schoenen. Ik was weer thuis.’’

Bron: © ANP, alle rechten voorbehouden

Reacties